ఇక శ్రీలంక, పాకిస్తాన్ భయం లేదు… మన ఫిషర్ మెన్ కోసం కేంద్రం మాస్టర్ స్ట్రోక్
తీర ప్రాంతంలో ఫ్యాక్టరీల పొల్యూషన్ కారణంగా చేపలు దొరకక, శ్రీలంక, పాకిస్తాన్ సరిహద్దుల్లోకి వెళ్లినప్పుడు అరెస్టు అవుతున్న మత్స్యకారుల కోసం కేంద్రం మాస్టర్ స్ట్రోక్ వేసింది. గతంలో ఉన్న 12 నాటికల్ మైళ్ల లిమిట్ను తొలగించి, ఇకపై 'స్పెషల్ ఎకనామిక్ జోన్' (సుమారు 370 కి.మీ) పరిధిలో 200 నాటికల్ మైళ్ల వరకు చేపల వేట చేసుకోవడానికి అనుమతి ఇచ్చింది. ఈ నిర్ణయంతో మత్స్యకారులకు లోతైన సముద్రంలో చేపలు దొరికే అవకాశం పెరిగి, పక్క దేశాల అరెస్టుల భయం తగ్గుతుంది.
సముద్రాన్నే నమ్ముకుని బతికే మన ఫిషర్ మెన్ సోదరుల జీవితం గురించి మనం ఆలోచించాలి. వాళ్ల జీవితం ప్రతి రోజూ ఒక పోరాటం లాంటిది. వాళ్ల బతుకు తెరువు మొత్తం సముద్రం మీదే ఆధారపడి ఉంటుంది. ప్రతి రోజూ ఉదయం సముద్రంలోకి బోటు తీసుకుని వెళ్తే, సాయంత్రం ఎన్ని చేపలు దొరుకుతాయో, అసలు దొరుకుతాయో లేదో కూడా తెలియదు. వాళ్లు తెచ్చే ఆ కాస్త చేపలను అమ్మి వచ్చిన డబ్బులతోనే వాళ్ల కుటుంబం మొత్తం బతకాలి. వాళ్ల పిల్లల చదువులు, ఇంట్లో ఖర్చులు అన్నీ దాని మీదే ఆధారపడి ఉంటాయి. వాళ్లు సముద్రాన్ని 'సముద్ర తల్లి' అని ఎంతో ప్రేమగా, భక్తితో పిలుచుకుంటారు.
అయితే, గత చాలా ఏళ్లుగా, ఈ ఫిషర్ మెన్ సోదరులు చాలా పెద్ద సమస్యను ఎదుర్కొంటున్నారు. వాళ్లు నమ్ముకున్న ఆ సముద్ర తల్లే వాళ్లకు దూరంగా వెళ్లిపోతున్నట్టు అనిపిస్తోంది. దీనికి కారణం సముద్రం కాదు, మనమే. మనుషుల స్వార్థం, డబ్బు సంపాదన కోసం చేస్తున్న పనుల వల్ల సముద్రం పాడైపోతోంది. ముఖ్యంగా, సముద్రం ఒడ్డున, తీర ప్రాంతాలలో కడుతున్న పెద్ద పెద్ద ఫ్యాక్టరీలు దీనికి కారణం.
ఈ ఫ్యాక్టరీలు, ముఖ్యంగా మందులు తయారుచేసే కంపెనీలు, రంగులు తయారుచేసే కెమికల్ ఫ్యాక్టరీలు, వాళ్ల ఫ్యాక్టరీలో తయారైన చెత్తను, ప్రమాదకరమైన మురికి నీటిని, అంటే పాయిజన్ లాంటి ఆ నీటిని, కొంచెం కూడా శుభ్రం చేయకుండా, నేరుగా పైపుల ద్వారా సముద్రంలోకి వదిలేస్తున్నాయి. ఇలా రోజులు, నెలలు, ఏళ్ల తరబడి ఈ పాయిజన్ నీరు సముద్రంలో కలవడం వల్ల ఏమవుతోంది? సముద్రం ఒడ్డుకు దగ్గరగా ఉన్న నీళ్లన్నీ పాడైపోతున్నాయి. నీళ్లు రంగు మారిపోతున్నాయి, భరించలేని వాసన వస్తున్నాయి.
ఈ భయంకరమైన పొల్యూషన్ వల్ల, ఆ నీటిలో బతకాల్సిన చిన్న చిన్న చేపలు, ఇతర జీవులు బతకలేకపోతున్నాయి. చాలా వరకు చనిపోతున్నాయి. ఆ నీటిలో విషం ఉండటం వల్ల, తెలివైన పెద్ద చేపలు ప్రాణాలు కాపాడుకోవడానికి ఒడ్డు నుండి చాలా దూరంగా, సముద్రంలో చాలా లోతుగా ఎక్కడైతే నీళ్లు శుభ్రంగా ఉంటాయో అక్కడికి వెళ్లిపోతున్నాయి.
దీంతో మన ఫిషర్ మెన్ పరిస్థితి చాలా దారుణంగా తయారైంది. వాళ్లు బోట్లు తీసుకుని సముద్రంలోకి వెళ్తున్నారు. కానీ ఒడ్డుకు దగ్గరలో ఎంత వెతికినా వాళ్లకు చేపలు దొరకడం లేదు. ఖాళీ వలలతో తిరిగి రావాల్సి వస్తోంది. ప్రభుత్వం ప్రతి ఏటా రెండు, మూడు నెలల పాటు చేపలు పట్టకూడదు అని ఒక బ్యాన్ పెడుతుంది. ఆ సమయంలో చేప పిల్లలు పెరిగి పెద్దవి అవుతాయని ఈ రూల్ పెట్టారు. కానీ ఈ పొల్యూషన్ వల్ల, ఆ పుట్టిన చేప పిల్లలు కూడా బతకలేకపోతున్నాయి, చనిపోతున్నాయి. కాబట్టి ఆ బ్యాన్ వల్ల కూడా పెద్ద లాభం లేకుండా పోయింది.
ఇంతకాలం మన ఫిషర్ మెన్ కి ఒక పెద్ద రూల్ ఉండేది. అది వాళ్ల పాలిట శాపంలా మారింది. ఏ దేశానికైనా సరే, తన సముద్ర తీరం నుండి 12 నాటికల్ మైళ్లు, అంటే సుమారు 22 కిలోమీటర్ల వరకు మాత్రమే సొంత హక్కు ఉంటుంది. ఆ తర్వాత వేరే దేశాల నీళ్లు మొదలవుతాయి. మన ఫిషర్ మెన్ కేవలం ఈ 12 మైళ్ల లోపలే చేపలు పట్టుకోవాలి. ఇదే వాళ్లకు ఉన్న పెద్ద సమస్య.
ఎందుకంటే, మనం ముందే చెప్పుకున్నట్లు, ఈ 12 మైళ్ల లోపల ఉన్న ప్రాంతం అంతా ఫ్యాక్టరీల పొల్యూషన్ తో నిండిపోయింది. అక్కడ చేపలే లేవు. మరి చేపలు లేని చోట వల వేసి ఏం లాభం? పొట్ట ఎలా గడుస్తుంది? కుటుంబం ఎలా బతుకుతుంది? ఈ బాధతో, కొంతమంది ఫిషర్ మెన్ ధైర్యం చేసి, బతకడం కోసం రిస్క్ తీసుకుంటున్నారు. వాళ్లు తమ బోట్లను ఆ 12 మైళ్ల 'లైన్' అంటే ఆ 'గీత' దాటించి, చేపలు దొరుకుతాయనే ఆశతో ముందుకు వెళ్తున్నారు.
అక్కడే అసలైన ప్రమాదం మొదలవుతుంది. ఆ లైన్ దాటిన తర్వాత, అది ఎవరికీ చెందని ఇంటర్నేషనల్ నీళ్లు కావచ్చు, లేదా దారి తెలియక పొరపాటున పక్క దేశాల నీళ్లలోకి కూడా వెళ్లిపోవచ్చు. మన దేశం చుట్టూ శ్రీలంక, పాకిస్తాన్, బంగ్లాదేశ్ లాంటి దేశాలు ఉన్నాయి. మన ఫిషర్ మెన్ అలా పొరపాటున ఆ దేశాల బోర్డర్ లోకి వెళ్లినప్పుడు, అక్కడ కాపలా కాస్తున్న ఆ దేశాల నేవీ వాళ్లు లేదా కోస్ట్ గార్డ్ వాళ్లు మన ఫిషర్ మెన్ ని పట్టుకుంటున్నారు.
వాళ్లను దొంగలు లాగా ట్రీట్ చేస్తున్నారు. వాళ్ల బోట్లను లాగేసుకుని, వాళ్లను అరెస్ట్ చేసి, వాళ్ల దేశానికి తీసుకుపోయి జైల్లో పెడుతున్నారు. ఒక్కసారి అలా పక్క దేశం జైల్లో పడితే, వాళ్ల పరిస్థితి చాలా దారుణంగా ఉంటుంది. వాళ్లు ఎప్పుడు తిరిగి వస్తారో తెలియదు, అసలు వస్తారో రారో కూడా తెలియదు. ఇక్కడ వాళ్ల కుటుంబాలు, భార్యా పిల్లలు... వాళ్ల కోసం ఏడుస్తూ, వాళ్లు ఎప్పుడు వస్తారా అని దిక్కుతోచని స్థితిలో ఎదురు చూస్తూ ఉంటారు. మళ్లీ మన కేంద్ర ప్రభుత్వం ఆ దేశాల ప్రభుత్వాలతో మాట్లాడి, చర్చలు జరిపి, వాళ్లను విడిపించడానికి చాలా నెలలు, కొన్నిసార్లు ఏళ్లు కూడా పడుతుంది. ఇదంతా చాలా పెద్ద తలనొప్పి వ్యవహారం.
ఈ భయంకరమైన కష్టం నుండి తమను కాపాడమని, ఈ అన్యాయమైన రూల్ మార్చమని ఫిషర్ మెన్ అసోసియేషన్లు చాలా ఏళ్లుగా మన కేంద్ర ప్రభుత్వాన్ని అడుగుతూ వస్తున్నాయి. వాళ్లు ఏమడిగారు? "అయ్యా, దయచేసి మమ్మల్ని అర్థం చేసుకోండి. ఆ 12 మైళ్ల లోపల పొల్యూషన్ వల్ల చేపలు లేవు. మేం బతకాలి. ప్రతి దేశానికి సముద్రంలో 200 నాటికల్ మైళ్ల (సుమారు 370 కిలోమీటర్లు) వరకు చేపలు పట్టుకునే హక్కు ఉంటుంది. దీనిని స్పెషల్ ఎకనామిక్ జోన్ అంటారు. ఆ ప్రాంతంలో నీళ్లు శుభ్రంగా ఉంటాయి, చాలా చేపలు దొరుకుతాయి. దయచేసి మమ్మల్ని అక్కడి వరకు వెళ్లి చేపలు పట్టుకోవడానికి పర్మిషన్ ఇవ్వండి" అని వాళ్లు చాలా కాలంగా రిక్వెస్ట్ చేస్తున్నారు.
ఎట్టకేలకు, మన ఫిషర్ మెన్ సోదరుల కష్టాలను, వాళ్ల బాధలను మన కేంద్ర ప్రభుత్వం, మోడీ ప్రభుత్వం అర్థం చేసుకుంది. వాళ్ల కోరికను ఒప్పుకుంది. ఇది నిజంగా మన ఫిషర్ మెన్ పాలిట ఒక వరం లాంటి శుభవార్త. కేంద్ర ప్రభుత్వం ఒక కొత్త రూల్ తెచ్చింది. దీని గురించి ఒక అఫీషియల్ గెజెట్ కూడా రిలీజ్ చేసింది.
ఈ కొత్త రూల్, ఈ కొత్త పర్మిషన్ ప్రకారం, మన ఫిషర్ మెన్ ఇకపై ఆ 12 మైళ్ల లిమిట్ గురించి, ఆ చిన్న 'గీత' గురించి భయపడాల్సిన అవసరం లేదు. వాళ్లు ఇప్పుడు ధైర్యంగా సముద్రంలో చాలా దూరం వరకు, అంటే 200 నాటికల్ మైళ్ల వరకు వెళ్లి చేపల వేట చేసుకోవచ్చు. వాళ్లకు ఇప్పుడు చాలా పెద్ద సముద్ర ప్రాంతం దొరికినట్టు అయ్యింది. ఇది భారతదేశంలో ఉన్న లక్షలాది ఫిషర్ మెన్ కుటుంబాలకు ఒక పెద్ద పండుగ లాంటి వార్త. ఇకపై వాళ్లు లోతైన సముద్రంలోకి వెళ్లి, పెద్ద పెద్ద చేపలను పట్టుకుని రావచ్చు. దీనివల్ల వాళ్ల ఆదాయం పెరుగుతుంది, వాళ్ల జీవితాలు బాగుపడతాయి, వాళ్ల పిల్లలకు మంచి చదువు చెప్పించగలుగుతారు.
అయితే, ఈ ఆనందంతో పాటు ఒక పెద్ద బాధ్యత కూడా ఉంది. ప్రభుత్వం ఇంత మంచి అవకాశం ఇచ్చినప్పుడు, దాన్ని మనం చాలా జాగ్రత్తగా, సరిగ్గా వాడుకోవాలి. ఫిషర్ మెన్ సోదరులు కొన్ని ముఖ్యమైన విషయాలు గుర్తుపెట్టుకోవాలి. 200 మైళ్ల వరకు పర్మిషన్ ఇచ్చారు కదా అని, ఆ లైన్ దాటి ఇంకా ముందుకు వెళ్లకూడదు. ఆ 200 మైళ్ల లిమిట్ దాటితే, మళ్లీ పక్క దేశాల బోర్డర్ వస్తుంది. మళ్లీ వాళ్లకు దొరికిపోయి, అరెస్ట్ అయ్యే ప్రమాదం ఉంటుంది.
అందుకే, ఇప్పుడు ప్రతి ఫిషర్ మెన్ తప్పకుండా టెక్నాలజీ వాడాలి. వాళ్ల బోట్లలో జీపీఎస్ లాంటి కొత్త మెషిన్లు పెట్టుకోవాలి. ఆ జీపీఎస్ లో వాళ్లు సముద్రంలో ఎక్కడ ఉన్నారో, మన దేశం లిమిట్ ఎంతవరకు ఉందో క్లియర్ గా కనిపిస్తుంది. ఆ లిమిట్ చూసుకుంటూ, ఆ గీత దాటకుండా జాగ్రత్తగా చేపలు పట్టుకోవాలి. కొంచెం ఆశపడి, రూల్స్ దాటితే, నష్టపోయేది మళ్లీ మనమే. ప్రభుత్వం మన మంచి కోరి సాయం చేసింది, మనం కూడా అంతే జాగ్రత్తగా, బాధ్యతగా ఉండి ఈ కొత్త అవకాశాన్ని వాడుకోవాలి. ఇలా చేస్తే, మన ఫిషర్ మెన్ సోదరుల కష్టాలు తప్పకుండా తీరుతాయి, వాళ్ల జీవితాలు బాగుపడతాయి.
What's Your Reaction?
Like
0
Dislike
0
Love
0
Funny
0
Angry
0
Sad
0
Wow
0