తెరపై హీరోలు... రియల్ లైఫ్లో విలన్లు… సినిమా ఇండస్ట్రీ చేస్తున్న దోపిడీ పై జనం తిరుగుబాటు
తెరపై నీతులు చెప్పే హీరోలు, రియల్ లైఫ్లో అధిక ధరలతో దోచుకుంటున్న విలన్లుగా మారారని ఈ కథనం విశ్లేషిస్తుంది. థియేటర్లలో పాప్కార్న్ ₹500, కూల్ డ్రింక్స్ ₹300 దాటడం, టికెట్ రేట్లు పెంచడం వల్ల సామాన్యులకు వినోదం దూరమైంది. దీనికి నిరసనగానే, పైరసీ (ఐబొమ్మ) చూసేవారికి జనం మద్దతు ఇస్తున్నారని, ఇది ఇండస్ట్రీ చేస్తున్న దోపిడీపై సామాన్య ప్రజల తిరుగుబాటు అని కథనం హెచ్చరిస్తోంది.
సినిమా ఇండస్ట్రీ గురించి, వాళ్ళు మనకు నేర్పే నీతుల గురించి, కానీ నిజ జీవితంలో వాళ్ళు చేసే పనుల గురించి మనం చాలా లోతుగా మాట్లాడుకోవాల్సిన అవసరం ఉంది. ఎందుకంటే మనం సినిమాలను కేవలం టైమ్ పాస్ కోసమే చూడటం లేదు. అవి మన మెదడు మీద, మన ఆలోచనల మీద చాలా బలమైన ప్రభావాన్ని చూపిస్తున్నాయి. మనం చిన్నప్పటి నుంచి సినిమాలు చూస్తూ పెరుగుతాం. తెర మీద హీరో ఏం చేసినా అది కరెక్ట్ అని నమ్ముతాం. హీరో ఒక రౌడీని కొట్టినా, ఒక బిజినెస్ చేసే వాడిని తిట్టినా దానికి మనం చప్పట్లు కొడతాం. కానీ ఆ చప్పట్ల వెనుక మనం ఒక ముఖ్యమైన లాజిక్ మిస్ అవుతున్నాం. అదేంటంటే సినిమాలో మనకు నీతులు చెప్పే ఈ సినిమా వాళ్ళు, నిజ జీవితంలో ఆ నీతులను పాటిస్తున్నారా అనేది మనం ఎప్పుడూ ప్రశ్నించుకోలేదు. ఇన్నాళ్లు మనం సైలెంట్ గా ఉన్నాం కాబట్టి వాళ్ళు ఇష్టం వచ్చినట్లు రేట్లు పెంచుకుంటూ పోతున్నారు.
సాధారణంగా మన సినిమాల్లో కథలు ఎలా ఉంటాయి అంటే, సమాజంలో ఉన్న ప్రతి డబ్బున్న వాడు మోసగాడు అన్నట్లు చూపిస్తారు. ఒక వ్యాపారం చేసే వ్యక్తి వెయ్యి రూపాయలు లాభం రావాల్సిన చోట ఐదు వేలు సంపాదిస్తుంటే, హీరో వెళ్లి వాడి కాలర్ పట్టుకుని నిలదీస్తాడు. నువ్వు ప్రజలను మోసం చేస్తున్నావు, ఇది తప్పు అని వాడిని చితకబాదుతాడు. ఆ సీన్ చూడగానే థియేటర్ లో ఉన్న మనందరికీ పూనకాలు వచ్చేస్తాయి. అవును కదా, వ్యాపారం చేసే వాళ్ళు అందరూ దొంగలే అని మనం ఫిక్స్ అయిపోతాం. అలాగే డాక్టర్ల విషయం తీసుకుందాం. ఠాగూర్ సినిమా వచ్చిన తర్వాత జనాలు డాక్టర్లను నమ్మడమే మానేశారు. డాక్టర్లు అంటే ప్రాణాలు కాపాడే దేవుళ్ళు అనే భావన పోయి, శవాలకు కూడా ట్రీట్మెంట్ చేసి డబ్బులు లాగేసే దొంగలు అనే ఫీలింగ్ జనాల్లోకి బలంగా వెళ్ళిపోయింది.
సినిమాల్లో ఇలాంటి సీన్లు పెట్టి, జనాల మైండ్ లో ఒక రకమైన అనుమానాన్ని క్రియేట్ చేశారు. ఈరోజు ఎవరైనా హాస్పిటల్ కి వెళ్తే, డాక్టర్ నిజాయితీగా వైద్యం చేస్తున్నా కూడా, పేషెంట్ కుటుంబ సభ్యులు మాత్రం అనుమానంగానే చూస్తున్నారు. వీడు బిల్లు పెంచడానికి అనవసరమైన టెస్టులు రాస్తున్నాడేమో అని భయపడుతున్నారు. అంటే సమాజంలో ఉన్న నమ్మకాన్ని సినిమాలు దెబ్బతీశాయి. ఒక బిజినెస్ మ్యాన్ సక్సెస్ అయి లగ్జరీ కారులో తిరుగుతుంటే, వాడు కచ్చితంగా జనాల రక్తం తాగి సంపాదించి ఉంటాడు అని ఈర్ష్య పడేలా మన సినిమాలు మనల్ని తయారు చేశాయి. డబ్బున్న వాడు విలన్, ఏమీ లేని వాడు హీరో అనే కాన్సెప్ట్ మన తలల్లోకి ఎక్కించేశారు.
ఇక్కడి వరకు బాగానే ఉంది. సినిమాలు సమాజానికి అద్దం పట్టాలి, తప్పులను ఎత్తి చూపాలి. అందులో ఎలాంటి తప్పు లేదు. కానీ ఇక్కడ అసలు సమస్య ఎప్పుడు వస్తుంది అంటే, ఇతరుల తప్పులని ఎత్తి చూపే సినిమా ఇండస్ట్రీ, తమ దగ్గరికి వచ్చేసరికి ఆ రూల్స్ ఎందుకు పాటించడం లేదు అనేది పెద్ద ప్రశ్న. సినిమాల్లో అవినీతి మీద, అధిక ధరల మీద యుద్ధం చేసే హీరోలు, రియల్ లైఫ్ లో తమ సినిమాల టికెట్ రేట్లు పెంచమని ప్రభుత్వాలను ఎందుకు అడుక్కుంటున్నారు? సామాన్యుడికి అందుబాటులో ఉండాల్సిన వినోదాన్ని, ఎందుకు లగ్జరీగా మార్చేస్తున్నారు?
ఇప్పుడు మనం థియేటర్ల పరిస్థితి గురించి మాట్లాడుకుందాం. ఒక మిడిల్ క్లాస్ ఫ్యామిలీ సరదాగా సినిమాకి వెళ్ళాలి అంటే భయపడే పరిస్థితి వచ్చింది. ఒకప్పుడు సినిమా అనేది పేదవాడి వినోదం. వంద రూపాయలు జేబులో ఉంటే సినిమా చూసి, బయట పానీపూరి తిని ఇంటికి వెళ్ళేవాళ్ళు. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి పూర్తిగా మారిపోయింది. మల్టీప్లెక్స్ సంస్కృతి వచ్చిన తర్వాత దోపిడి అనేది ఆఫిషియల్ గా మారిపోయింది. థియేటర్ లోపలికి వెళ్ళగానే, అక్కడ అమ్మే స్నాక్స్ రేట్లు చూస్తే గుండె ఆగిపోతుంది. బయట మనకు బండి మీద యాభై రూపాయలకు దొరికే పాప్ కార్న్, థియేటర్ లోపల ఐదు వందల రూపాయలు ఉంటుంది. బయట ముప్పై రూపాయలకు దొరికే కూల్ డ్రింక్, లోపల మూడు వందల నుంచి నాలుగు వందల వరకు అమ్ముతున్నారు.
ఇది అన్యాయం కదా అని మనం అడిగితే, వాళ్ళు చెప్పే సమాధానం చాలా విచిత్రంగా ఉంటుంది. మీకు ఇష్టం ఉంటే కొనండి, లేకపోతే లేదు, మిమ్మల్ని ఎవరు కొనమని ఫోర్స్ చేశారు అని చాలా సింపుల్ గా అనేస్తారు. వినడానికి ఇది లాజికల్ గానే అనిపించవచ్చు. కానీ ఇక్కడ ఒక చిన్న టెక్నిక్ ఉంది. వాళ్ళు మనకు ఛాయిస్ ఇవ్వడం లేదు. థియేటర్ లోపలికి వెళ్ళేటప్పుడు బయట నుంచి వాటర్ బాటిల్ కూడా తీసుకెళ్ళడానికి పర్మిషన్ ఇవ్వరు. లోపల మూడు గంటల పాటు కూర్చోవాలి. పిల్లలతో వెళ్తే వాళ్ళు కచ్చితంగా ఏదో ఒకటి అడుగుతారు. ఆకలి వేస్తుంది, దాహం వేస్తుంది. అప్పుడు మన దగ్గర వేరే ఆప్షన్ ఉండదు. కచ్చితంగా వాళ్ళు చెప్పిన రేటుకే కొనాలి. దీన్నే మోనోపోలి అంటారు. అంటే మనకు వేరే దారి లేకుండా చేసి, బలవంతంగా మన చేత కొనిపించడం అన్నమాట. ఇది కస్టమర్ హక్కులను కాలరాయడమే అవుతుంది.
సినిమాలో హీరో విలన్ ని ఎందుకు కొడతాడు? జనాలకు ఛాయిస్ ఇవ్వకుండా దోచుకుంటున్నాడు అనే కదా! మరి ఇప్పుడు థియేటర్ యజమానులు చేస్తున్నది కూడా అదే కదా! మరి వీరిని ఎవరు ప్రశ్నించాలి? వీరిని ఎవరు కొట్టాలి? మనం రియల్ లైఫ్ లో హీరోలని చూడలేం కాబట్టి, సామాన్యుడు తన కోపాన్ని వేరే రూపంలో చూపిస్తున్నాడు. ఇక్కడ మనం ఐబొమ్మ వెబ్సైట్ గురించి మాట్లాడుకోవాలి. ఈ మధ్య ఐబొమ్మ రవి అనే వ్యక్తిని పోలీసులు అరెస్ట్ చేసినప్పుడు, సోషల్ మీడియాలో జనాలు పెట్టిన కామెంట్స్ చూస్తే సినిమా ఇండస్ట్రీకి మైండ్ బ్లాక్ అయిపోవాలి. అందరూ ఆ వ్యక్తికి సపోర్ట్ చేస్తున్నారు. వాడు దేవుడు, వాడు మాకు ఫ్రీగా సినిమాలు చూపించాడు, వాడిని వదిలేయండి అని కామెంట్స్ పెడుతున్నారు.
నిజానికి పైరసీ అనేది నేరం. ఒక సినిమా తీయడానికి వందల కోట్లు ఖర్చు అవుతుంది. కష్టపడి తీసిన సినిమాని ఎవరో ఫ్రీగా ఇంటర్నెట్ లో పెడితే, నిర్మాతలకు నష్టం వస్తుంది. ఇది అందరికీ తెలుసు. అయినా కూడా జనాలు ఒక నేరస్తుడికి ఎందుకు సపోర్ట్ చేస్తున్నారు? ఎందుకంటే, థియేటర్లలో జరుగుతున్న దోపిడి మీద జనాలకు అంత కోపం ఉంది. మీరు మమ్మల్ని టికెట్ల పేరుతో, పాప్ కార్న్ పేరుతో నిలువునా దోచుకుంటున్నారు. మా జేబులు ఖాళీ చేస్తున్నారు. వాడు మాత్రం మాకు రూపాయి ఖర్చు లేకుండా వినోదాన్ని ఇస్తున్నాడు. మా దృష్టిలో వాడు దొంగ కాదు, మా ఫ్రెండ్ అని జనం ఫీలవుతున్నారు. ఇది సినిమా ఇండస్ట్రీ చేసుకున్న స్వయంకృతాపరాధం.
మీరు సినిమాల్లో ప్రజల్లో చైతన్యం తీసుకొచ్చారు. అన్యాయం జరిగితే ఎదురు తిరగమని నేర్పించారు. ఇప్పుడు అదే జనం, మీరు చేస్తున్న అన్యాయం మీద ఎదురు తిరుగుతున్నారు. మీరు పాప్ కార్న్ రేట్లు తగ్గించకపోతే, టికెట్ రేట్లు సామాన్యుడికి అందుబాటులో ఉంచకపోతే, జనం థియేటర్లకు రావడం మానేస్తారు. ఇప్పటికే చాలా మంది థియేటర్లకు వెళ్ళడం తగ్గించేశారు. ఓటీటీలో సినిమా వచ్చే వరకు వెయిట్ చేస్తున్నారు. లేదా ఐబొమ్మ లాంటి సైట్లలో చూస్తున్నారు. ఇది ఇండస్ట్రీకి ఒక వార్నింగ్ బెల్ లాంటిది. ఇప్పటికైనా కళ్లు తెరిచి, వ్యాపారం చేయండి కానీ దోపిడి చేయకండి.
మరొక ముఖ్యమైన విషయం ఏంటంటే, చిన్న సినిమాలను బతకనివ్వడం లేదు. ఒకప్పుడు వారానికి నాలుగు సినిమాలు రిలీజ్ అయ్యేవి. ప్రేక్షుకుడికి ఛాయిస్ ఉండేది. ఏది బాగుంటే అది చూసేవాళ్ళు. కానీ ఇప్పుడు పెద్ద సినిమాలు వస్తే చాలు, అన్ని థియేటర్లలో అవే వేస్తున్నారు. చిన్న సినిమా చూడాలి అనుకున్నా థియేటర్లు దొరకడం లేదు. నా సినిమా మాత్రమే చూడాలి, వేరే సినిమా చూడకూడదు అనే పెత్తనం చెలాయిస్తున్నారు. ఇది కూడా ప్రేక్షకుడి స్వేచ్ఛను హరించడమే. ఇలా అన్ని వైపుల నుంచి సామాన్యుడిని ఇబ్బంది పెడుతూ, మళ్ళీ మా సినిమాలను ఆదరించండి, పైరసీని ప్రోత్సహించకండి అని నీతులు చెబితే ఎవరు వింటారు?
రాజకీయ నాయకులు కూడా సినిమా వాళ్ళ గ్లామర్ కోసం చూస్తున్నారు తప్ప, ప్రజలకు జరుగుతున్న ఈ అన్యాయాన్ని పట్టించుకోవడం లేదు. టికెట్ రేట్లు పెంచుకోవడానికి పర్మిషన్లు ఇస్తున్నారు కానీ, క్యాంటీన్ లో రేట్లు తగ్గించాలని ఆర్డర్ వేయడం లేదు. అందుకే జనాలకు వ్యవస్థ మీద నమ్మకం పోయింది. అందుకే తప్పు అని తెలిసినా కూడా పైరసీ చూసేవాడికి సపోర్ట్ చేస్తున్నారు. ఇది ఒక రకమైన నిరసన. ఈ నిరసనను సినిమా పెద్దలు అర్థం చేసుకోవాలి.
చివరగా చెప్పేది ఒక్కటే. మీరు సినిమాల్లో చూపించే హీరోయిజం, త్యాగాలు, మంచి పనులు కేవలం స్క్రీన్ మీదనే కాదు, మీ రియల్ లైఫ్ బిజినెస్ లో కూడా కనిపించాలి. మీరు వంద కోట్లు పెట్టి సినిమా తీస్తే, వెయ్యి కోట్లు సంపాదించుకోండి, తప్పు లేదు. కానీ అది పేదవాడి కడుపు కొట్టి, వాడి దగ్గర ఉన్న చివరి రూపాయి కూడా లాక్కుని సంపాదించాలనుకోవడం తప్పు. సినిమా అనేది ఒక కళ, ఒక ఆనందం. దాన్ని వ్యాపారంగా మార్చండి పర్లేదు, కానీ జనాలను భయపెట్టే స్థాయికి, థియేటర్ అంటేనే జడిసే స్థాయికి తీసుకురాకండి. జనం మౌనంగా ఉన్నంత కాలం అంతా బాగానే ఉంటుంది. ఒక్కసారి వాళ్ళు రివర్స్ అయితే, ఐబొమ్మ రవి లాంటి వాళ్ళే వాళ్లకు హీరోలుగా కనిపిస్తారు, మీరు విలన్లుగా మారిపోతారు. ఈ నిజాన్ని ఇండస్ట్రీ ఎంత త్వరగా గ్రహిస్తే అంత మంచిది.
What's Your Reaction?
Like
0
Dislike
0
Love
0
Funny
0
Angry
0
Sad
0
Wow
0